Afgelopen zomer is onze poes vijf dagen vermist geweest en toen ze terug kwam was ze heel erg verzwakt. De dierenarts heeft haar wat medicijnen voorgeschreven en laxeermiddel en bloedsuiker en leverwaarden bepaald. Dit was gelukkig allemaal in orde dus het enige dat ik nog hoefde te doen was zorgen dat ze niet meer naar buiten ging en onverhoopt weer weg zou lopen.
Dit ging lange tijd goed, maar met Fashti leek het de laatste tijd toch weer slechter te gaan. Ze lag hele dagen in de badkuip, plaste gewoon daar waar ze lag en de laatste twee weken was ze enorm benauwd. Naar boven lopen lukte ook niet meer dus ze nestelde zich maar in de gootsteen in de keuken. Reuze gezellig, maar wel enorm onhandig als je wilt koken of je handen wassen of ergens anders water voor nodig hebt.
Vandaag zijn we dan toch maar weer naar de dierenarts gegaan omdat ik het niet meer kon aanzien dat ze zo moeilijk ademhaalde. Van te voren eerst bedacht wat we nu wilden; direct in laten slapen als het slecht nieuws was of eerst foto's laten maken? Want ze kijkt nog zo helder uit haar ogen dus geef je haar nog een kans of niet?
Nou, de dierenarts had meteen ook zoiets van: ze is nog maar 9, ze is nog heel helder en ze maakt verder wel een goede indruk dus een week medicijnen proberen (harttabletten en vochtafdrijvers) en kijken of dat aanslaat. Zo ja dan kan ze misschien over een tijdje weer zonder pillen een volwaardig kattenleven leiden. Zo nee, dan staan we over een week weer bij de dierenarts en keren we met een leeg kattenmandje terug. Ze doen bij die van ons gelukkig niet aan overbodige, levensrekkende, zinloze ingrepen. Tenzij je er zelf op staat natuurlijk en flink veel geld meeneemt en het jezelf kunt vergeven dat je je huisdier laat martelen met allerlei narcoses, foto's infusen en anderzins onprettige behandelingen.
Ik kan dat niet en laat mijn dier liever rustig en waardig heengaan indien nodig, maar vooralsnog mag ik haar nog een week verzorgen. Ik loop dus ook alsmaar heen en weer met bakjes voer en water, want zelf lopen doet ze zo min mogelijk, maar ik vind dat helemaal niet erg!